Życie w Polsce to jedna wielka, nieuleczalna choroba?

"Gdybyśmy nie żyli tu, gdzie żyjemy, pewnie zdziwilibyśmy się tak wysokim wynikiem. Szokuje nas jednak nie dramatycznie wysoki odsetek osób dostrzegających w Polsce czarną dziurę, a 17 procent osób, które twierdzą, że nad Wisłą jest sielanka. Wedle ich opinii psycholodzy i psychiatrzy nie są tu niko...

"Gdybyśmy nie żyli tu, gdzie żyjemy, pewnie zdziwilibyśmy się tak wysokim wynikiem. Szokuje nas jednak nie dramatycznie wysoki odsetek osób dostrzegających w Polsce czarną dziurę, a 17 procent osób, które twierdzą, że nad Wisłą jest sielanka. Wedle ich opinii psycholodzy i psychiatrzy nie są tu nikomu do niczego potrzebni. Cóż, zazdrościmy optymizmu. Badanie o nazwie "Zdrowie psychiczne Polaków" przeprowadziła właśnie pracownia CBOS. Wnioski z ich sondażu są dość nieprzyjemne i powinny dać mocno do myślenia rządzącym." - planeta.pl

Też uważam, że co za dużo to nie zdrowo. Przykładów jest dosyć sporo!

Szczególnie ciąży dzbanom, co młodość przegrali po nocach na kompie, potem skończyli studia gdzieś w budynku za rogiem i teraz nie mogą się spełniać. W zasadzie niczego nie potrafiąc to tylko na infolinię do garnków albo w politykę.

Bo tak to jest jak człowiek ma się zastanawiać czy dostanie socjal czy nie. Zamiast pójść do roboty i dostawać wypłatę co mu się po prostu należy. Ale tego chcieli prawaki aby Polacy nie pracowali i żyli z mopsów.

Z własnego doświadczenia wiem, że ... po wyjeździe z tego chorego kraju, zacząłem normalnie żyć. Mogę iść do sklepu, kupić Lewisy lub iPhona i nie martwić się, że zabraknie mi na czynsz i żarcie. Ale to nie istotne, żyję bez przygniecenia, przez kościół, prawckich przygłupów, nie istniejącą służbę z...

Z własnego doświadczenia wiem, że ... po wyjeździe z tego chorego kraju, zacząłem normalnie żyć. Mogę iść do sklepu, kupić Lewisy lub iPhona i nie martwić się, że zabraknie mi na czynsz i żarcie. Ale to nie istotne, żyję bez przygniecenia, przez kościół, prawckich przygłupów, nie istniejącą służbę zdrowia. Z obowiązku kilka dwa-trzy razy do roku, odwiedzam kraj, po 2-3 dniach euforii, spotkań ze starymi kumplami i rodziną, mam ochotę pakować się i jak najszybciej z Polski spier@@@lać. Z perspektywy emigranta - w Polsce nie da się żyć !!!