Z serii niewygodne prawdy.

Uuuu, antysemityzm.

"Osławieni szmalcownicy, czyli ludzie "zawodowo" zajmujący się denuncjowaniem bądź szantażowaniem ukrywających się Żydów lub osób im pomagających. Gunnar Paulsson szacuje liczbę warszawskich szmalcowników na 3-4 tys. W skali całego kraju mogło ich być nawet dziesięciokrotnie więcej.Pr...

"Osławieni szmalcownicy, czyli ludzie "zawodowo" zajmujący się denuncjowaniem bądź szantażowaniem ukrywających się Żydów lub osób im pomagających. Gunnar Paulsson szacuje liczbę warszawskich szmalcowników na 3-4 tys. W skali całego kraju mogło ich być nawet dziesięciokrotnie więcej.Prawdopodobnie najszerszą, ale jednocześnie najtrudniejszą w oszacowaniu grupą byli mieszkańcy wsi, miast i miasteczek, którzy brali udział w pogromach, obławach i denuncjacjach ukrywających się Żydów.Niechlubnymi pod tym względem obszarami było północno-wschodnie Mazowsze, Podlasie czy Kielecczyzna.&

W swojej książce Arendt napisała: „Dla Żydów rola, jaką przywódcy żydowscy odegrali w unicestwieniu własnego narodu, stanowi niewątpliwie najczarniejszy rozdział całej tej ponurej historii. [...] W zakresie kooperacji [z Niemcami] nie było różnicy między ściśle zasymilowanymi żydowskimi sp...

W swojej książce Arendt napisała: „Dla Żydów rola, jaką przywódcy żydowscy odegrali w unicestwieniu własnego narodu, stanowi niewątpliwie najczarniejszy rozdział całej tej ponurej historii. [...] W zakresie kooperacji [z Niemcami] nie było różnicy między ściśle zasymilowanymi żydowskimi społecznościami Centralnej i Zachodniej Europy a mówiącymi Jidysz masami Wschodu. W Amsterdamie, jak i w Warszawie, w Berlinie, jak i Budapeszcie, cieszący się zaufaniem żydowscy urzędnicy tworzyli wykazy ludności i ich mienia

Ty albo Ja, wybór jest prosty