Śmieliście się, że śledził policje i jest de**lem.

Zarówno autorzy starych słowników (np. Stanisław Szober, Słownik poprawnej polszczyzny z 1938 r., s. 492), jak i nowych (np. Stanisław Dubisz, Uniwersalny słownik języka polskiego PWN z 2003 r., t. 3, s. 1579) dopuszczają do użycia obydwa pluralne brzmienia czasownika śmiać się w czasie przeszłym:śm...

Zarówno autorzy starych słowników (np. Stanisław Szober, Słownik poprawnej polszczyzny z 1938 r., s. 492), jak i nowych (np. Stanisław Dubisz, Uniwersalny słownik języka polskiego PWN z 2003 r., t. 3, s. 1579) dopuszczają do użycia obydwa pluralne brzmienia czasownika śmiać się w czasie przeszłym:śmiali się albo śmieli się. Powołują się przy tym na język dawnych pisarzy (np. Adama Mickiewicza, Jarosława Iwaszkiewicza czy Andrzeja Struga), którzy wprowadzali do swych tekstów słowo śmieli się(Śmieli się i musieli się zgodzić – pisał wieszcz; Śmieli się oboje – autor &#82

Zarówno autorzy starych słowników (np. Stanisław Szober, Słownik poprawnej polszczyzny z 1938 r., s. 492), jak i nowych (np. Stanisław Dubisz, Uniwersalny słownik języka polskiego PWN z 2003 r., t. 3, s. 1579) dopuszczają do użycia obydwa pluralne brzmienia czasownika śmiać się w czasie przeszłym:śm...

Zarówno autorzy starych słowników (np. Stanisław Szober, Słownik poprawnej polszczyzny z 1938 r., s. 492), jak i nowych (np. Stanisław Dubisz, Uniwersalny słownik języka polskiego PWN z 2003 r., t. 3, s. 1579) dopuszczają do użycia obydwa pluralne brzmienia czasownika śmiać się w czasie przeszłym:śmiali się albo śmieli się. Powołują się przy tym na język dawnych pisarzy (np. Adama Mickiewicza, Jarosława Iwaszkiewicza czy Andrzeja Struga), którzy wprowadzali do swych tekstów słowo śmieli się.

nie mądruj się

Ciekawe kto chciał udać mądrego i nie wyszło.

prostackie kopiuj/wklej, czyli żywcem zerżnięte z artykułu dr Macieja Majewskiego (obcyjęzykpolskikropkastrefakropkapl)pt. Dlaczego „lepsza” jest forma (oni) śmiali się…. No i kto teraz udawał mądrego tłumoku? I nie wyszło ZOONK

Nie stwierdziłem, która lepsza a która gorsza tylko, że obie są dopuszczalne.